Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza, nr 5

05.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_021

Autor ubolewa, ze dzieci w Polsce już na ławie szkolnej „zaprawiają się do służby śledczej” tropiąc nielegalny handel, tymczasem na emigracji, w Paryżu, grono osób zgrupowane wokół „Kultury”, jak gdyby nigdy nic, postanowiło wziąć w obronę „jednego z reżymowych emigrantów”, Czesława Miłosza.

Narodowiec, nr 4

05.01.1952 ( Francja ) sygnatura: 1952_1_022

Autor rozważa przyczyny upadku Polski międzywojennej i zastanawia się nad drogą, którą powinna wybrać emigracja, by jak najlepiej przysłużyć się sprawie narodowej.

Dodatek Tygodniowy Ostatnich Wiadomości (Mannheim), nr 2 (164)

06.01.1952 ( Niemcy ) sygnatura: 1952_1_023

Wierszowana, satyryczna szopka noworoczna, ukazująca w krzywym zwierciadle główne siły polityczne emigracji i wydarzenia minionego, 1951 roku.

Wiadomości, nr 4 (304)

07.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_024

Notatka podsumowująca „sprawę Miłosza” i jej echa za oceanem.

Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza, nr 8

09.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_025

Ryszard Wraga negatywnie ustosunkowuje się do Czesława Miłosza i jego decyzji zerwania z komunizmem. Jego zdaniem artykuły publikowane przez Miłosza na Zachodzie „zniekształcają rzeczywistość w Polsce, gloryfikują kolaborantów i aparat sowiecki”. Wraga sugeruje, że redaktorzy „Kultury” musieli mieć jakieś poważne powody, że zajęli się tak „energicznym lansowaniem” Miłosza.

Trybuna Ludu, nr 10 (1072)

10.01.1952 ( Polska ) sygnatura: 1952_1_026

Krajowa krytyka „Kultury”. Oskarżenie o faszyzm, rasizm i chęć poddania Polski „amerykańsko – hitlerowskiej okupacji”

Orzeł Biały, nr 2 (497)

12.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_027

Zdecydowana krytyka „Manifestu demokratycznego” Józefa Marii Bocheńskiego, opublikowanego w „Kulturze” nr 9 (47) z 1951 roku. „Trudno się oprzeć głębokiemu przekonaniu – pisze Zdzisław Stahl – że chrześcijański profesor filozofii, wkroczył w swoim manifeście na obcy sobie grunt ideologii socjalistycznej”

Wiadomości, nr 2 (302)

13.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_028_A

Jan Winczakiewicz w liście do redakcji dostrzega tendencję do podporządkowywania literatury polityce i znajduje podobieństwo w tej kwestii w postawie Jakuba Bermana w kraju i Tymona Terleckiego na emigracji.

Wiadomości, nr 2 (302)

13.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_028_B

Sergiusz Piasecki, nawiązując do pomyłki uczynionej przez niego w artykule „Były poputczik Miłosz” („Wiadomości” nr 292), poddaje poetę dalszej krytyce za to, że „rządy sadystów, zboczeńców, fanatyków czy psychopatów, przez wiele lat reprezentował za granicą jako demokratyczne, postępowe, wiodące Polskę ku socjalizmowi”.

Gazeta Niedzielna, nr 2 (142)

13.01.1952 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1952_1_029

Rejtan z Jałty rodem to Karol Popiel, którego biuletyn w języku angielskim krytykuje autor artykułu jako „bajkę dla grzecznych amerykańskich dzieci”. Krytyce poddaje on także „Kulturę”, podkreślając, że „Miłosz-nicy tolerancji” bardzo się boją posądzenia o fanatyzm niepodległościowy.